Amb fòrca rason...
La margarideta
Las vacas al brabant, laurèrem. [...] "Agacha, fanton, agacha..." Agachavi. Que vesiái ? Pas res.
Son que la rega dobèrta, la restolhas, lo fems...
"Aqui, la margarideta !..." Just davant lo cotèl, un pè de margaridetas : quatre fuèlhas, una flor, de fems negre tot lo torn..."Comprenes pas, Amanç... La margarideta prautida e reprautida per nòstres esclòps, per la ròda del carri, pels ferres de las vacas, empastada de bosa, trempa d'estorrum pudent, lèva lo cap encara, e se dobris al solhel. Lengòtas blancas de la corona, lo còr es d'aur. Flor la pus mendre, pus mingra flor. Lo cotèl la desraiça, l'aurelha la vira, dins la prigondor negra va tombar. Puèi lo poiridum. Mas ela se ritz encara. Fins a la fin floris la flor... Amanç comprenes ?..." Joan BOUDON Lo libre de Catòia. Edicions del Roergue. 1993
Tous les Agendas
Ateliers CMTR
